Cubaan die landgenoot ‘liet halen’, veroordeeld voor mensenhandel

“Je hebt die vrouw naar hier gehaald om winst op haar te maken. Een enkele reis van Cuba naar Suriname kost nog geen USD1500,- en jij hebt die mevrouw USD5500,- gevraagd. Dit kan in bepaalde omstandigheden een strafbaar feit opleveren”. Zo sprak kantonrechter Roy Elgin deze week tegen de verdachte H.B. die terechtstond voor mensenhandel. H.B. had een vrouwelijke landgenoot aangeboden ‘te helpen’ om uit de armoedige situatie in Cuba te geraken. Hij gaf aan de vrouw mee dat hij een bedrijf in Suriname heeft en dat zij er kon werken. Wanneer ze financieel sterk stond, dan kon ze hem terugbetalen.

Maar toen de vrouw eenmaal in Suriname arriveerde moest zij bij de verdachte inwonen en op één bed met hem slapen. Ook wilde de verdachte geslachtsgemeenschap met haar, zou hij haar hebben mishandeld en hebben gedwongen tot prostitutie zodat zij in staat was hem terug te betalen. De vrouw die illegaal in ons land verblijft, deed op een bepaald moment aangifte tegen de man waarna hij werd opgespoord.

Raadsman Randhirsing Anandbahadoer stelde in zijn pleidooi dat het in dit geval niet om mensenhandel gaat maar dat de verdachte slechts een vriendendienst wilde bewijzen en hij de vrouw een ‘kleine lening’ gaf. De advocaat wees er ook op dat de getuige niet op de zitting is verschenen waardoor haar verklaringen die zij bij de politie had afgelegd, niet konden worden getoetst. Anandbahadoer deed daarom het verzoek om de man vrij te spreken wegens gebrek aan wettig en overtuigend bewijs. De raadsman vroeg ook om voorbij te gaan aan het verzoek dat de verdachte, de vrouw USD2000,- moest betalen.

H.B. zei in zijn laatste woord dat de verklaringen die de getuige had afgelegd, niet op waarheid berustte. Maar kantonrechter Elgin wees de verdachte erop dat hij wist wat de procedures zijn wanneer een niet-Surinamer naar ons land komt en dat hij daaraan voorbij is gegaan. De rechter wees ook op het feit dat de verdachte, de vrouw niet in een ideale woonomgeving had gebracht terwijl de vrouw geen familie was of in een liefdesrelatie was met de verdachte. De rechter vonniste in het tweede kanton een celstraf van twee jaar waarvan 1 jaar voorwaardelijk met aftrek van de tijd in voorarrest en een proeftijd van drie jaar voor mensenhandel en verkrachting. De verdachte werd in het derde kanton veroordeeld tot een celstraf van 1 jaar geheel voorwaardelijk. Omdat de vrouw niet te bereiken is en niet op de zitting verscheen stelde de rechter dat het bedrag van USD2000,- dan ook niet aan haar kon worden uitbetaald en ging daarom voorbij aan het verzoek van het Openbaar Ministerie om de man een geldboete te laten betalen.