Drugsverkoper beweert dat cocaïne voor eigen gebruik dient als pijnstiller

De 56-jarige verdachte E.M. is door kantonrechter Duncan Nanhoe veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes maanden waarvan drie voorwaardelijk met aftrek van de tijd in voorarrest en een proeftijd van twee jaar. Ook moet de man een boete betalen van SRD2000,- subsidiair twee weken hechtenis voor het verhandelen van drugs. Het vonnis was conform de strafeis van het Openbaar Ministerie. Met de uitspraak kon de man meteen naar huis.

Op basis van anonieme klachten, hield de politie de woning van E.M. reeds een tijd in de gaten. In april van het jaar werd er een inval gedaan in zijn woning. In een zakje vond de politie 4,6 gram cocaïne. Op de tafel waar de drugs werd gevonden stonden ook vier fijn wegers en een bedrag van SRD3.000,- In het onderzoeksrapport van de politie staat aangegeven dat ten tijde van de inval enkele jongemannen zich op het erf van de man bevonden die geld in hun hand hadden. Volgens de politie hebben de heren verklaard dat hen hun vaste plek is waar zij drugs kopen. “Ik ben geen verkoper maar wel al 36 jaar gebruiker van verschillende drugs omdat ik heel veel pijn aan mijn benen heb. Ik denk dat de jongens die op mijn erf waren zijn aangezet door de politie om een valse verklaring af te leggen”, zei E.M. tegenover de rechter. De vier fijn wegers zouden ook niet van hem zijn maar van zijn Guyanese vissersvrienden.

Het Openbaar Ministerie stelde dat de man zijn situatie voldeed aan alle indicatoren om drugsverkoop vast te stellen. Los van de fijn wegers bestond het bedrag op de tafel alleen uit kleine coupures. Ook de verklaringen van de jongens die zich op het erf bevonden en buurtonderzoek zijn meegenomen in het strafvoorstel. “Wij weten welke schadelijke effecten drugs heeft op de samenleving. Ondanks zijn slechte gezondheidstoestand verkoopt hij drugs. Dat het een kleine hoeveelheid betreft maakt niets uit”, motiveerde de officier van justitie haar strafeis. De raadsman van de verdachte, Kris Bhoendie wees de officier van justitie erop dat er geen scheikundig rapport was en daarom niet automatisch vanuit kon worden gegaan dat het drugs betrof. De kantonrechter gaf in zijn vonnis aan, dat de verdachte zelf had toegegeven dat het cocaïne betrof.