Nieuwe salarissen voor zorgpersoneel: ‘stap vooruit, maar niet de volledige oplossing’

"Wij zijn ervan overtuigd dat deze stap de braindrain onder verpleegkundigen zal helpen reduceren. Het is niet voldoende om alle problemen op te lossen, maar het vormt wel een belangrijke basis waarop verder gebouwd kan worden”. Dit zegt Lloyd Pool voorzitter van de bond bij het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP). De onlangs door het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid gepresenteerde nieuwe loonreeks voor verpleegkundigen en zorgmedewerkers roept uiteenlopende reacties op binnen de zorgsector. Volgens het voorstel zullen zorgwerkers, afhankelijk van hun functie en ervaring, een salaris ontvangen tussen de US$ 700 en US$ 1.000.

Met de aanpassing zal het inkomen van de zorgwerkers volgens de bewindsman aanzienlijk hoger liggen dat wat deze groep momenteel verdient. Media Heart Network ging op pad om te peilen hoe verpleegkundigen en vakbondsvertegenwoordigers tegen het voorstel aankijken.

Verpleegkundige Naomi, werkzaam op de kinderafdeling van het Diakonessenhuis, plaatst vraagtekens bij de haalbaarheid van de voorgestelde bedragen. Volgens haar komt het salaris dat zij momenteel ontvangt niet overeen met de bedragen die in de nieuwe loonreeks worden genoemd. "Als ik de berekeningen bekijk, zou ik ongeveer SRD 10.000 minder ontvangen dan waarop ik volgens de lijst recht zou hebben. Ik vraag mij af in hoeverre dit realistisch is," zegt zij. Daarnaast wijst Naomi erop dat hogere salarissen mogelijk ook betekenen dat werknemers in een hogere belastingschijf terechtkomen. "Op de lange termijn kan het zijn dat je uiteindelijk weer ongeveer hetzelfde overhoudt als nu."

Volgens haar moet de discussie verder gaan dan alleen salarisverhogingen. Zij benadrukt dat de economische situatie eveneens aangepakt moet worden. "Je kunt mij meer betalen, maar als de kosten voor huur, vervoer, voeding en nutsvoorzieningen blijven stijgen, kom ik alsnog niet uit. Mensen moeten ook kunnen bouwen aan hun toekomst." Naomi vindt bovendien dat er meer gelijkheid moet komen binnen de zorgsector. "Het is niet uit te leggen dat verpleegkundigen in het Academisch Ziekenhuis meer verdienen dan verpleegkundigen in andere ziekenhuizen, terwijl we dezelfde basisopleiding hebben gevolgd. De basisbeloning zou gelijk moeten zijn, met verschillen op basis van specialisaties en ervaring."

Ook gelooft zij niet dat een hogere loonreeks alleen voldoende zal zijn om verpleegkundigen in Suriname te houden of zorgprofessionals uit het buitenland terug te halen. Volgens haar zijn huisvesting, vervoer en een betere pensioenregeling minstens zo belangrijk. "Als verpleegkundigen bijvoorbeeld toegang krijgen tot betaalbare woningen of percelen die zij kunnen aflossen, creëer je een sterkere basis om hen hier te houden."

Vakbondsvoorzitter Pool heeft een positieve kijk op de situatie. Hij noemt de voorgestelde loonreeks een goede eerste stap. Volgens Pool is inmiddels een overeenkomst met de minister ondertekend en wordt verwacht dat de verdere uitwerking tegen eind november afgerond zal zijn. "Het bedrag tussen US$ 700 en US$ 1.000 is, gekeken naar de Surinaamse standaarden, redelijk. Natuurlijk moet dit op termijn verder groeien, maar je moet ergens beginnen," stelt hij.

De vakbondsvoorzitter benadrukt eveneens het belang van secundaire arbeidsvoorwaarden. "Zorgverleners moeten kunnen rekenen op goede huisvesting en medische voorzieningen. Het kan niet zo zijn dat iemand die dagelijks zorg verleent zelf moeite heeft om medische kosten te betalen." Volgens Pool blijkt uit signalen vanuit het werkveld dat veel verpleegkundigen bereid zijn in Suriname te blijven wanneer de nieuwe loonreeks daadwerkelijk wordt ingevoerd. Hij verwacht dat de maatregel het vertrek van zorgpersoneel naar het buitenland zal verminderen, al zal deze ontwikkeling niet volledig stoppen.

Dialyseverpleegkundige Linda van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo staat eveneens positief tegenover de voorgestelde loonverhoging. Zij geeft aan dat veel verpleegkundigen momenteel moeite hebben om rond te komen. "Alles is duurder geworden. Ik betaal zelf geen huur, maar als ik dat wel moest doen, zou ik het financieel moeilijk hebben," vertelt zij. Tegelijkertijd spreekt zij de hoop uit dat prijsstijgingen niet zullen volgen zodra de nieuwe salarissen worden uitbetaald.

Hoewel Linda de maatregel waardeert, verwacht zij niet dat een hoger salaris alleen voldoende zal zijn om verpleegkundigen definitief in Suriname te houden. "Het gaat niet alleen om geld. Mensen willen ook de ruimte hebben om zichzelf te ontwikkelen en hun kinderen een goede toekomst te bieden. Veel verpleegkundigen zien die mogelijkheden momenteel eerder in het buitenland."

Zelf kiest Linda er bewust voor om in Suriname te blijven werken. "Ik heb hier gestudeerd en wil mijn kennis en ervaring inzetten voor mijn land. Suriname heeft ons nodig. Natuurlijk kun je elders meer verdienen, maar het leven daar is ook niet perfect." Volgens haar verdient ook de sociale bescherming van zorgwerkers aandacht. Naast betere salarissen pleit zij voor een goede ziektekostenverzekering en andere voorzieningen die bijdragen aan de zekerheid van verpleegkundigen.

Uit de gesprekken blijkt dat de nieuwe loonreeks binnen de zorgsector overwegend positief wordt ontvangen, maar dat velen benadrukken dat een structurele verbetering van de positie van verpleegkundigen meer vereist dan alleen een hoger salaris. Huisvesting, sociale voorzieningen, pensioenregelingen en economische stabiliteit worden door betrokkenen genoemd als essentiële factoren om zorgpersoneel duurzaam aan Suriname te binden.