“Surinaamse media besteden onvoldoende aandacht aan jeugdcrimnaliteit”

90% van de 31 respondenten die zijn geinterviewd vinden dat Surinaamse media onvoldoende aandacht besteden aan jeugdcriminaliteit. Dit blijkt uit het afstudeeronderzoek van Shalaifa Prisirie. Zij studeerde in juni van dit jaar af, aan de opleiding Journalistiek en Communicatie van de Academie voor Hoger Kunst en Cultuur Onderwijs (AHKCO) en verkreeg daarmee de graad Bachelor of Arts (BA). De titel van haar thesis is: ‘De rol van media in de beeldvorming rond jeugdcriminaliteit in Paramaribo: een praktijkgericht onderzoek naar de invloed van mediaberichtgeving op de publieke perceptie en aanpak jeugdcriminaliteit’.

De rol van de media in de vorming van publieke percepties en meningen over belangrijke politieke en sociale kwesties is volgens Prisirie al lang het onderwerp van veel speculaties en debatten. “Een effectieve aanpak van jeugdcriminaliteit is een uitdaging voor de overheid en vooral voor de politie. De stijgende trend van jeugdcriminaliteit in Suriname onderstreept de urgentie van dit onderzoek”, zegt de afgestudeerde. In de media wordt volgens haar veel aandacht besteed aan gevallen van jeugdcriminaliteit, zoals berovingen, steekpartijen en andere gewelddadige incidenten. “Deze berichten zijn vaak schokkend en trekken veel publieke aandacht.” Volgens statistieken van het Openbaar Ministerie (OM) zijn ongeveer 239 jeugdigen in verzekering gesteld in de periode augustus 2021 tot augustus 2023. Van augustus 2023 tot augustus 2024 zijn er 192 jeugdigen ingesloten voor ernstige misdrijven.

Volgens Prisirie valt het op dat er weinig berichtgeving is over hoe de overheid en politie de jeugdcriminaliteit aanpakken. “Er wordt nauwelijks uitgelegd wat er wordt gedaan om jeugdcriminaliteit te voorkomen of welke maatregelen er genomen worden na zo’n incident.

Ondanks dat de politie en het Openbaar Ministerie actief bezig zijn met zowel preventieve als repressieve maatregelen, komt dit nauwelijks aan bod in de media. De focus ligt vooral op de daden zelf en niet op het beleid of de achterliggende aanpak. Dit zorgt ervoor dat het publiek vaak een eenzijdig beeld krijgt: jeugdcriminaliteit lijkt toe te nemen, maar er wordt weinig aan gedaan”, stelt Prisirie in haar afstudeeronderzoek.

Aan de 31 respondenten bestaande uit influencers, personen uit de media en ngo’s is gevraagd of zij tevreden zijn met de bijdrage van de Surinaamse media aan de preventieve aanpak van jeugdcriminaliteit in Paramaribo. Uit de groep van respondenten blijkt 77% (24) niet tevreden te zijn terwijl 23% (7) aangeeft wel tevreden te zijn met de bijdrage van de Surinaamse media aan de preventieve aanpak van jeugdcriminaliteit in Paramaribo. Er is ook gevraagd of de Surinaamse media in staat is om de aanpak van jeugdcriminaliteit in Paramaribo positief te beïnvloeden. In de resultaten geven 39% (12) aan niet eens te zijn, terwijl 61% (19) wel aangeeft dat de Surinaamse media in staat is om de aanpak van jeugdcriminaliteit in Paramaribo positief te beïnvloeden.

De overige 28 respondenten (90%) hebben benadrukt dat de Surinaamse media structureel moeten veranderen om effectief bij te dragen aan het beleid tegen jeugdcriminaliteit. Volgens hen is meer educatieve en preventieve content essentieel, met aandacht voor onderliggende oorzaken, zoals armoede, schooluitval en groepsdruk. Ook pleiten zij voor minder sensatiegerichte berichtgeving en meer focus op positieve rolmodellen en succesverhalen.

Zij vragen daarom om meer educatie, minder sensatie en betere samenwerking tussen media, overheid, scholen en NGO’s. “Deze wijze van berichtgeving beïnvloedt de publieke perceptie op twee manieren. Ten eerste leidt sensatiegerichte berichtgeving tot een eenzijdig beeld, waarin jongeren vooral als dader worden gezien, zonder begrip voor hun sociale omstandigheden. Ten tweede zorgt beperkte berichtgeving over preventie ervoor dat burgers minder zicht hebben op bestaande oplossingen of samenwerkingsinitiatieven”, staat in het onderzoek.

Een van de andere aanbevelingen is dat mediahuizen hun berichten vooraf moeten screenen op sensatie, politieke motieven en onvolledige informatie, omdat 77% vindt dat media oorzaken te weinig belichten. Door redacties duidelijke richtlijnen te geven en samenwerking met onafhankelijke experts (bijvoorbeeld ngo’s en communicatiespecialisten) te zoeken, ontstaat eerlijkere berichtgeving. Dit helpt om jongeren niet te stigmatiseren en maakt het nieuws meer educatief en betrouwbaar. Zo dragen media actief bij aan een betere aanpak van jeugdcriminaliteit.